مگر من سوگلی ام

آن مرد ژنده پوش جوان شغل ندارد

بابت نان شب کودک دلبندش سخت در اندیشه است

من هرروز چند برابر شام مفصل می اندوزم

آن دیگر سخت بیمار است

سوای این که روزانه درد آمپولهای گرانقیمت کمیاب را می کشد

درد خودش هم به دارو جواب نمی دهد

دوسه سالی زنده خواهد بود

من چار ستون بدنم آنقدر سالم است که توهم دارم هیچ وقت بیمار نمی شوم

او........

من......

او......

من.......

آیا معادله به همین سادگی است

آیا قضیه به همین راحتی است

هیچ پندی

هیچ عبرتی

هیچ وظیفه ای

مگر من چه گلی برسر افرینش زده ام

مگر من وبلاگ سوگلی کلمه ام

چرا وهم گرفته که خدا سفارشی من را بزرگ داشته

بی هیچ وظیفه ای

یا رسالتی

هرگز

هرگز

اینچنین نیست که بی خیال عیاشی کنم وعمربه بطلان گذرانم

هردم وهر نگاه

پندی است ورسالتی

وبار امانتی